Forum Werkgroep Europese orchideeën (WEO)

Beste forumleden,

binnen mijn opleiding zijn we bezig met biomonitoring. A.d.v. indicatorsoorten (planten) tracht men (on)gewenste processen te constateren. (b.v. verzuring, verhoging basenrijkdom etc.) Specifiek houdt ik me nu bezig met de vegetatietypen van beekdalen en met name het Blauwgrasland - Cirsio dissecti-Molinietum. Binnen deze associatie komt de Vleeskleurige orchis voor (subass. parnassietosum). Verschillende auteurs (Kreutz, Romeyn, Grootjans et al.) vermelden dat de soort snel verdwijnt bij geringe ontwatering en verzuring. Nu hebben sommige orchideeënsoorten nogal de neiging om "na te ijlen" en dus in vegetatief stadium aanwezig te zijn.

Mijn vragen zijn:
- Zijn er gevallen bekend waarbij de soort in dit stadium werd aangetroffen (vegetatief)?
- Op welke termijn verdwijnt de soort? lijdt 1 jaar verdroging tot het verdwijnen? of moet ik denken aan een langere tijdspan?

M.v.gr. Mark

Mijn ervaringen op dit vlak zijn als volgt:
-> bij verzuring gaat de verdwijning langzamer dan bij verdroging. Dit komt waarschijnlijk door de wisselende waterstanden (schommelingen door het jaar heen). De bodem blijkt toch in staat één en ander te kunnen bufferen in het begin. (behalve als er natuurlijk een extreme invloed is van verzuring zoals een waanzinnige hoop stront - mest)
-> bij verdroging gaat de verdwijning sneller. De vegetatieve scheuten hebben nl. erg snel af te rekenen met een dichtere vegetatie, waar moeilijker door te komen is. incarnata is later dan majalis wat tot gevolg heeft dat er meer vegetatie is op het ogenblik van ontwikkeling en bloei. incarnata heeft dan meer concurrentie waar ze mee moet afrekenen. Ze zal dan ook langer standhouden langs paadjes.