Hoewel ik de vondst zou toejuichen, ben ik sceptisch over de melding van
Epipactis leptochila. Ik krijg dezer dagen regelmatig mailtjes met vragen van mensen die
Epipactis helleborine gevonden.
Die bloeit nu volop.
Ze vergelijken dan de bloemen met die op de site of in een van de orchideeën- of plantenboeken.
De grote variabiliteit van
E. helleborine speelt dan parten: de bloem lijkt dan vaak op die van
E. muelleri (bleekgroen, met rode binnenkant van epichiel) of
E. atrorubens (donkerrode bloemen).
Het is dus altijd
E. helleborine. Ik heb enkele dagen geleden een populatie in mijn omgeving bezocht met meer dan 500 planten en je komt echt alle varaties door elkaar tegen.
Een exemplaar met smalle lip kan makkelijk voor
E. leptochila worden aangezien. Als de waarneming niet door een kenner is gedaan, is dit zeker aan te nemen.
Je kunt natuurlijk helemaal nooit uitsluiten dat een nieuwe of zeldzame soort als
E. leptochila gevonden is. Tenslotte is
E. atrorrubens ook een keer in Noord-Holland gevonden en hebben we sinds dit jaar ook
Ophrys apifera var. bicolor in Nederland! Maar dan wel bevestiging door bijvoorbeeld een lid van de werkgroep of door goed fotomateriaal.
Ik heb de uitzending beluisterd (via
http://vroegevogels.vara.nl kun je ze downloaden) en deze mevrouw heeft de planten in haar tuin gevonden en via een boek gedetermineerd...
Met vriendelijke orchideeëngroeten,
Ed van Wijngaarden